Wanneer is er sprake van een beveiligingsorganisatie

Een Beveiligingsorganisatie wordt in de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus (Wpbr) gedefinieerd als “een door een of meer personen in stand gehouden particuliere organisatie die gericht is op het verrichten van beveiligingswerkzaamheden”.

Beveiligingsorganisaties richten zich bij uitstek op particuliere doelen. Zij hebben alleen dan een taak op het terrein van beveiliging, als derden of het eigen bedrijf hen daartoe opdracht verstrekken. Het werk van beveiligingsorganisaties is daarbij vooral gericht op preventie (en signalering!) van criminaliteit.

De Wpbr verbiedt het beveiligingsorganisaties zonder vergunning beveiligingswerkzaamheden te verrichten of aan te bieden. Hierbij wordt (o.a.) onderscheid gemaakt in:

  1. Particuliere beveiligingsbedrijven: zelfstandige ondernemingen die gespecialiseerd zijn in bewaking en beveiliging door personen. Dit zijn de beveiligingsbedrijven die u inhuurt om bijv. uw open- en sluitronde, portiersfunctie en/of nachtelijke surveillance te verzorgen. Deze bedrijven moeten beschikken over een ND-nummer.
  2. Bedrijfsbeveiligingsdiensten: interne diensten (medewerkers, afdelingen of zelfstandige entiteiten), die ten behoeve van de eigen organisatie beveiligingswerkzaamheden verrichten. Dit kan dus ook één eigen medewerker zijn die bepaalde beveiligingswerkzaamheden uitvoert. Deze bedrijfsbeveiligingsdienst moet beschikken over een BD-nummer.

Daarnaast moeten particuliere alarmcentrales een PAC-vergunning hebben. Dit zijn bedrijven die brand- en inbraakmelders e.d. bij derden installeren en de alarmmeldingen die hiervan binnenkomen volgens protocol voor deze klanten afhandelen. Omdat bedrijven die alleen voor zichzelf camera’s uitlezen niet in het bezit hoeven te zijn van een dergelijke vergunning, gaan we hier in dit bestek niet verder op in.